การมาเรียกร้องให้ save ป่า ผืนโน้นผืนนี้ ณ วันนี้มันก็ดี ช่วยกันสอดส่องดูแลทรัพยากรธรรมขาติของเรา แต่..มันไม่ได้ผลเท่าไหร่หรอกครับ เพราะมันปลายเหตุเหลือเกิน ถ้าแก้ที่ต้นเหตุไม่ได้ ป่าไหนก็ไม่เหลือ!!!
ผมเป็นคนนึงที่ชอบเที่ยวป่า…
พาลูกไปเดินป่ามาทั่วประเทศ ไปในที่ๆไม่ค่อยจะมีใครได้ไปซะด้วย ด้านในของป่าลึกในเมืองไทยของเรา ต้องบอกว่าสวยงาม สงบ ลึกลับ สลับซับซ้อน มีความหลากหลายทางระบบนิเวศน์สูง ฯลฯ…..(และมีคุณงามความดีของป่าอีกสารพัดจนบรรยายไม่หมดหรอก)
Posted by Kanit Prukprakarn on Wednesday 10 July 2024
แต่… ทุกวันนี้ก็ปลงตก เพราะป่ามันเหลือน้อยลงไปทุกวี่ทุกวัน ถูกบุกลุก ถูกทำลาย แอบตัดไม่เถื่อนกันไปเรื่อย ไิ้อ้ที่มันดูเหมือนป่าจากไกลๆ บางทีก็แค่ ป่าไผ่ ป่ากฐิน ป่ายางพารา ป่าเกิดใหม่ ป่าจริงๆเหลือน้อยลงมาก ก็คิดในใจว่า มีเหลือแค่ไหนก็ไปเที่ยวมันแค่นั้นแหละ…
เพราะ…ป่าที่ว่ากว้างใหญ่ แต่ระบบทุนนิยมมันใหญ่กว่าป่า ต้องยอมรับว่าทุกวันนี้เงินมันใหญ่ที่สุด ต่อให้ผมรักป่าแค่ไหน ถ้าต้องให้จน ไม่มีตังค์ก็ไม่เอาเหมือนกัน!!!
เราต้องยอมรับความจริงว่าเราอยู่ในระบอบทุนนิยมอย่างเต็มตีน ทุกอย่างถูกคิดเป็นตัวเลขทั้งหมด โลกเราทุกวันนี้เป็นสังคมตัวเลข ต่อให้คุณคิดดีแค่ไหนก็หนีไม่พ้นตัวเลข คนเมืองนี่แหละตัวดี อยู่แต่กับตัวเลข (รวมทั้งผมด้วย)
เพราะมันหนีไม่ออก ระบบมันถูกออกแบบมามัดมือมัดตีนเราด้วยตัวเลขไปหมดแล้ว!!!!
มันเหลือแค่อย่างเดียวที่มนุษย์จะหลุดพ้นจากระบบที่ถูกออกแบบมาจากกลุ่มคนกลุ่มเล็กๆ แล้วให้คนทั้งโลกดิ้นเป็นหนูถีบจักร คือการบริหารกิเลส และความโลภของตัวเราเอง ถ้าทุกคนทำได้ โลกมันจะดีขึ้นเอง ไม่ต้องไปคอย save อะไรให้เหนื่อย เปรียบกับป่า… ที่มันไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าการไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับมัน ปล่อยให้มันอยู่อย่างสงบ มันจะเกิดสมดุลย์ของมันเองและมันก็จะเจริญงอกงาม แต่…มนุษย์มันทำไม่ได้หรอก เพราะใจมันมีแต่กิเลส ความโลภ มีเท่าไหร่ก็ไม่พอ ไม่ต้องไปควานหาคำว่า sustainability หรอก ทำยังไงก็ไม่ได้ผล ตราบใดที่จิตมนุษย์มันไม่สงบเหมือนป่า!!!…
ไม่ได้มาขวางโลก แต่มาบอกให้เห็นความจริง ตราบใดที่เราแก้ที่ต้นเหตุไม่ได้ เราไม่มีทาง save อะไรได้จริงหรอกครับ หลายๆคนที่ออกมา save ป่าตามกระแสกัน ถามจริง เคยไปเดินป่ากันจริงๆบ้างไหม?!?
ต้นเหตุของปัญหาทั้งปวงของมนุษย์ก็คือ กิเลส ความโลภ… แก้ตัวนี้ไม่ได้ เชิญอยู่ในวังวนของสารพัดปัญหากันต่อไปเถิดครับ…
บ่น bla bla bla ไปเรื่อยเปื่อยตามวัยไม่ต้องเชื่อนะครับ…
