นี่ไง… ถึงอยากพาลูกเข้าป่าหาธรรมชาติ ฝึกจิตใจให้อดทน ไม่โลภโมโทสัน อยู่กับความสันโดษ bla bla bla… หัวโบราณ… น่าเบื่อ…
แต่ครอบครัวเราไม่ทิ้งเทคโนโลยี่นะครับ
โชคดีที่หลงกลเรา เขาดันชอบ…
แต่..จะเดินทางไปเข้าป่าก็ต้องเติมน้ำมันนะครับท่าน…
จริงๆอยากจะเดินสายกลาง ไม่อยากจะอคติกับ ”ทุนนิยม“ เพราะทุกคนก็ต้องการเงิน ต้องการทุน แม้แต่ตัวเรา ซึ่งข้อดีมันก็มี ถ้ามันพอดีพองาม แต่มันก็อดไม่ได้เพราะมันเกินพอดีพองามไปมากกก จนน่าจะหลงทาง พอมีคำนี้ถ้าจะเรียกให้สวยหรูไฮโซหน่อยก็ capitalism แล้วมันก็ต้องมีคำว่า นายทุน และก็ตามมาด้วย ทุนใหญ่ ทุนกินรวบ ทุนเทา ทุนดำ ฯลฯ ทุกคนอยากจะรวยๆๆๆๆๆ และเมื่อนายทุน (ที่ขาดคุณธรรม) มาร่วมกิจกรรมกับนักการเมือง (ขี้ฉ้อ) มันก็บันเทิงสิครับท่าน มันก็คือการรวบ อำนาจ เงินตรา เกียรติยศ ชื่อเสียง แล้วก็แสวงความสุขกันไปแบบอวิชาเช่นนั้น ไม่สนใจใครจะเป็นใครจะตาย เพราะปรัชญาของคนพวกนี้คือทำกำไรสูงสุด!!! … การให้ การเสียสละ ความมีเมตตา ความมีน้ำใจ มันจะทำให้ขาดทุนกำไรนะ มันเป็นเรื่องไม่ฉลาด ไม่ควรทำ (โคตรชอบคำนี้เลย ขาดทุนเฉยๆยังพอเข้าใจ แม่งยังห่วงเรื่องขาดทุนกำไรได้อีก ปรัชญาของพวกคุณนี่มันช่างลึกล้ำจริงๆ
)
แต่…เมื่อถึงเวลามันก็จะแสดงตัวตนออกมาเองอย่างที่เจอกันอยู่นี่แหละ และอาจจะหนักขึ้นเรื่อยๆ…
ทนกันได้ก็ทนกันไป พวกท่านๆทั้งหลายเขาไม่ได้มาเดือดร้อนกับพวกเราหรอกครับ พวกเขามันคนฉลาด พวกเราต้องเตรียมตัวเตรียมใจหาทางเอาตัวรอดกันเองละกันนะ…
